<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
     xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

<channel>

    <atom:link
        href="https://shesht.am/news/vaxenum-turqiayin/feed"
        rel="self"
        type="application/rss+xml"
    />

    <lastBuildDate>Tue, 10 Nov 2026 18:11:25 +0000</lastBuildDate>

    <title>Շեշտ.am (shesht.am) - Feed</title>

    <description>Շեշտ.am – նորություններ եւ ոչ միայն</description>

    <link>https://shesht.am/news/vaxenum-turqiayin</link>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=17072</guid>

            <pubDate>Sat, 12 Dec 2020 16:51:49 +0000</pubDate>

            <title>Ինչո՞ւ է ԱՄՆ-ը վախենում Թուրքիային «բաց թողնել» Ռուսաստանի մոտ</title>

            <description><![CDATA[<p>Փորձագետների համոզմամբ՝ Արևմուտքը վաղուց է «արձակել» Թուրքիային. այն վերածվել է տարածաշրջանային և կրոնական ինքնուրույն կենտրոնի, կայսերական գաղափարների հզոր աղբյուրի, ընդ որում՝ արևմտյան արժեքներին ակնհայտորեն հակասող: Այս հարցում մեղավոր է համարվում հենց Արևմուտքը:</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2020/12/usa.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ինչո՞ւ է ԱՄՆ-ը վախենում Թուրքիային «բաց թողնել» Ռուսաստանի մոտ]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Իր ազդեցության տարածման և «ախորժակի» տիրույթում գտնվող տարածքներում պատմական փորձարկումներ կատարող Էրդողանի հանդուգն համարձակությունը վայելում է Արևմուտքի լուռ համաձայնությունը: Վաշինգտոնի ցանկությունը՝ Անկարային ցանկացած գնով ՆԱՏՕ-ում և եվրոպական երկրների կոհորտայում պահելու, Ռուսաստանի հետ մերձեցումը թույլ չտալու ձգտումը թուրքական իշխանություններին հնարավորություն են տալիս իրենց զգալ բացառիկ և ընտրյալ, որոնց ամեն բան թույլատրելի է:



Արևմուտքը կորցրե՞ց Թուրքիան



Դեռևս նախորդ ամիս ԱՄՆ պետքարտուղարի՝ ռազմաքաղաքական հարցերով օգնական Քլարք Կուպերը Դաշինքի բոլոր անդամներին կոչ էր արել «Թուրքիային պահել դաշնակիցների խմբում և, ընդհանրապես, Արևմուտքում»: Նրա խոսքով՝ Վաշինգտոնը նույնպես աշխատում է այդ ուղղությամբ: Եվ չնայած այդ հայտարարություններին՝ Սպիտակ տունն Անկարային սպառնում է պատժամիջոցներով և համատեղ ռազմաքաղաքական ծրագրերի տապալմամբ: Ամերիկացի պաշտոնյան շեշտում է, որ Թուրքիայի անջատումը ՆԱՏՕ-ից ձեռնտու է միայն Մոսկվային



Սակայն, ինչպես պնդում են փորձագետները, Արևմուտքը վաղուց է «բաց թողել» Թուրքիային, այն վերածվել է տարածաշրջանային և կրոնական ինքնուրույն կենտրոնի, կայսերական գաղափարների հզոր աղբյուրի, ընդ որում՝ արևմտյան արժեքներին ակնհայտորեն հակասող: Այս հարցում մեղավոր է համարվում հենց Արևմուտքը:



Իր հին գործընկերոջ հետ հարաբերություններում ԱՄՆ-ի քաղաքականության երկվությունը, տարածաշրջանում Անկարայի գործողություններից ԵՄ-ի աճող դժգոհությունը, ինչպես նաև նպատակներին հասնելու միջոցների ընտրության հարցում Էրդողանի անձնական «խիզախությունը» կասկածի տակ են դնում իր դաշնակցին չկորցնելու ԱՄՆ-ի ծրագրերը:



Երկակի ստանդարտներ և հեռացում՝ դեպի Ռուսաստանը



Սակայն, ի հեճուկս Անկարային իր վերահսկողության տակ պահելու ԱՄՆ-ի ցանկությանը և պատժամիջոցների սպառնալիքներին, Թուրքիային, որպես «Դաշինքի յուրահատուկ անդամի» թույլատրվում է ավելին, քան՝ մյուսներին: «Եռանկյունից» լավագույն օգտվեց Անկարան՝ օգտագործելով իր ռեսուրսների առավելագույն ծավալը, ինչը Հյուսիսատլանտյան դաշինքի կապող տարրն է:



Ընդհանուր առմամբ՝ նշվում է, որ Անկարան Ռուսաստանին ընդհանրապես չի մոտեցել: Ընդհակառակը՝ հակասություններն աճում են դառնում սկզբունքային. երկու պետությունների շահերը բախվում են Հարավային Կովկասում, և սա համարվում է ապագա «տեկտոնական» դիմակայության սկիզբը:



Ուշագրավ է, որ Մոսկվայում նույնպես «երազում են» Անկարային դեպի Ռուսաստան ձգելու և երկկողմ համաձայնություններով սանձելու մասին՝ խոստանալով շահավետ համագործակցություն: Ակնհայտ է, որ դա բավականին հավակնոտ ծրագիր է: Ավելին, Մոսկվայի և Վաշինգտոնի առանձնահատուկ վերաբերմունքը, ռազմական հաջողությունները Լեռնային Ղարաբաղում, իսլամական աշխարհում բարձրացած հեղինակությունը, հնարավոր է, Էրդողանի մոտ առնվազն «նապոլեոնյան նկրտումներ» են ծնել, որոնք աստիճանաբար կյանքի են կոչվում:



Փորձագիտական շրջանակները, սակայն, ուշադրություն են հրավիրում այն երևույթի վրա, որ աշխարհաքաղաքական ազդեցության երկու կենտրոնները՝ Մոսկվան և Վաշինգտոնը, անտեսում են, օրինակ, Փարիզի ձայնը, որը նախազգուշացնում է, որ պայքարն Անկարային ոչ մեկի կողմն էլ չի քաշում, այլ, ավելի շուտ, նրան անպատժելիության ու ամենաթողության զգացմամբ է պատում, և Թուրքիայի բացառիկության ընկալումը, ի վերջո, կբարդացնի իրավիճակը:
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/news/vaxenum-turqiayin</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
</channel>

</rss>