<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
     xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

<channel>

    <atom:link
        href="https://shesht.am/research/senati-yndunats/feed"
        rel="self"
        type="application/rss+xml"
    />

    <lastBuildDate>Sat, 14 Nov 2026 15:08:49 +0000</lastBuildDate>

    <title>Շեշտ.am (shesht.am) - Feed</title>

    <description>Շեշտ.am – նորություններ եւ ոչ միայն</description>

    <link>https://shesht.am/research/senati-yndunats</link>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=16874</guid>

            <pubDate>Thu, 26 Nov 2020 10:02:43 +0000</pubDate>

            <title>Ի՞նչ նշանակություն ունի իրականում Ֆրանսիայի Սենատի ընդունած բանաձևը՝ Հայաստանի համար</title>

            <description><![CDATA[<p>Սենատի ընդունած բանաձևն առաջին պաշտոնական փաստաթուղթն է, որտեղ խոսվում է Արցախի՝ 1994թ. սահմաններում անկախության մասին: Իսկ թուրքական կոալիցիայի զորքերը համարվում են ագրեսոր: Եթե Մակրոնը ստորագրի այն, ապա Բաքուն պաշտոնապես կհռչակվի ագրեսոր: Իսկ սա խոսում է այն մասին, որ տատանվող Հայաստանը պարտավոր է սկսել շարժվել արմատական բարեփոխումների և խելամիտ ռևանշիզմի ուղիով:</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2020/11/haut-karabkh-stepanakert-frappes_0.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ի՞նչ նշանակություն ունի իրականում Ֆրանսիայի Սենատի ընդունած բանաձևը՝ Հայաստանի համար]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Ինչպես արդեն հաղորդել ենք, Ֆրանսիայի Սենատը 305 կողմ, 1 դեմ ձայների հարաբերակցությամբ ընդունել է Արցախի անկախությունը ճանաչելու անհրաժեշտության և Ադրեջանի ու Թուրքիայի գործողությունները դատապարտող բանաձևը: Հաջորդիվ այն պետք է ընդունվի Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի կողմից, ապա՝ վավերացվի նախագահ Մակրոնի ստորագրությամբ:



Արցախի ճանաչման շուրջ հիմնական քննարկումը վերաբերում էր նաև այն սահմաններին, որում ճանաչվելու էր նրա անկախությունը: Ֆրանսիական խորհրդարանի բանաձևը ենթադրում է ճանաչում այն տարածքներում, որը վերահսկել է Արցախը՝ մինչև սեպտեմբերի 27-ը: Բանաձևում թուրք-ադրբեջանական կոալիցիային կոչ է արվում դուրս բերել իրենց զորքերն այդ տարածքից:



Ի սկբանե պետք է նշել, որ փաստաթղթի վերաբերյալ երկու կողմի պատկերացումներն էլ լիարժեք չեն. և նրանց, ովքեր բանաձևը դատարկ թուղթ են անվանում, և նրանց, ովքեր ցնծագին կերպով տարածում են Արցախի ճանաչման լուրը:



Ըստ էության՝ խնդիրը հետևյալն է. հինգ խոշոր տերություններից մեկը (իսկ Ֆրանսիան այդպիսին է) նախադեպ է ստեղծել, չնայած, որ փաստաթուղթը դեռևս խորհրդի կարգավիճակ ունի, և Մակրոնը դեռ պետք է ստորագրի, իսկ նա, ամենայն հավանականությամբ, կձգձգի՝ բարկացնելով Էրդողանին: Ալիևի մասին ոչ ոք չի մտածում. նա քաղաքական սուբյեկտ չէ: Ինչպես շատերն են նշում՝ այն, ինչ կներեն Էրդողանին ու Թուրքիային, չեն ների Բաքվին ու Ալիևին:



Սենատի ընդունած բանաձևն առաջին պաշտոնական փաստաթուղթն է, որտեղ խոսվում է Արցախի՝ 1994թ. սահմաններում անկախության մասին: Իսկ թուրքական կոալիցիայի զորքերը համարվում են ագրեսոր: Եթե Մակրոնը ստորագրի այն, ապա Բաքուն պաշտոնապես կհռչակվի ագրեսոր: Իսկ սա խոսում է այն մասին, որ տատանվող Հայաստանը պարտավոր է սկսել շարժվել արմատական բարեփոխումների և խելամիտ ռևանշիզմի ուղիով:



Ակնհայտ է, որ Ֆրանսիան հողերի ազատագրության հարցում մեզ չի օգնելու: Մենք դա ստիպված ենք անելու ինքնուրույն, իսկ առանց Ռուսաստանի հետ դաշնակցության դա մեզ չի հաջողվի:



Այն հույսերը, թե Ֆրանսիան ռազմաբազա կտեղակայի Սևանի մոտ, դատարկամտություն է: Եթե նման բան տեղի ունեն, ապա ռուսները կհեռանան, և Արցախին ընդմիշտ հրաժեշտ կտանք: Որպես օրինակ՝ հիշենք Հյուսիսային Կիպրոսի խնդիրը: Ի դեպ՝ Կիպրոսում կան նաև անգլիական ռազմաբազաներ: Դրանք, սակայն, Հյուսիսային Կիպրոսի հարցի լուծմանը ոչ միայն չեն օժանդակում, այլև՝ ընդհակառակը:



Եվ այսպես, Ֆրանսիան ճանաչում է Արցախի անկախությունը՝ 1994թ. սահմաններում, Ադրբեջանը ճանաչվում է ագրեսոր: Կարող է նույնիսկ համարվել ահաբեկչության հովանավոր պետություն: Այսինքն՝ ցանկացած հաջորդ պատերազմ հայերի համար հանդիսանալու է ազատագրական և թույլ է տալու, թեկուզ՝ նույն Ֆրանսիային, հայկական կողմին պատշաճ աջակցություն ցուցաբերի՝ ռազմամթերքից մինչև ռազմական խորհրդատուներ:



Հայաստանի գլխավոր դաշնակիցը, անշուշտ, շարունակելու է մնալ Ռուսաստանը: Եվ հենց Արցախում մեր շահերը ֆրանսիացիների հետ կարող են համընկնել: Դժվար թե ֆրանսիացիներն այնտեղ Օտարերկրյա լեգիոն ուղարկեն, բայց դիվանագիտական աջակցություն միանշանակ կցուցաբերեն: Սա անհրաժեշտ կլինի քննադատներին լռեցնելու համար: Միևնույն ժամանակ՝ ներկայումս Ռուսաստանի և Հայաստանի կողմից Արցախի ճանաչումն անժամանակ է, քանի որ թուրքերի հնարավորությունները դեռ չեն սպառվել և կարող են «վա բանկ» գնալ:



Անհրաժեշտ է սպասել Մակրոնի խոսքին, իսկ ամենակարևորը՝ Բայդենի խոսքին: Արդյո՞ք նա կպատժի Էրդողանին: Ամեն դեպքում՝ Արցախի շուրջ իրավիճակի լարվածությունը շարունակվելու է՝ դառնալով իսկական Գորդյան հանգույց:



Եվ եթե Հայաստանում շարունակվեն դատարկ խոսակցությունները և չանցկացվեն արմատական բարեփոխումներ, ապա մեր փոխարեն խնդիրը ոչ ոք չի լուծի: Վերադառնալով Ֆրանսիայի Սենատի քվեարկությանը՝ նշենք, որ այն հայկական սփյուռքի լրջագույն հաջողությունն էր:
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/research/senati-yndunats</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
</channel>

</rss>