<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
     xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

<channel>

    <atom:link
        href="https://shesht.am/tag/%d6%81%d5%b8%d6%82%d6%81%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%a5%d5%bd/feed"
        rel="self"
        type="application/rss+xml"
    />

    <lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 14:10:52 +0000</lastBuildDate>

    <title>Շեշտ.am (shesht.am) - Feed</title>

    <description>Շեշտ.am – նորություններ եւ ոչ միայն</description>

    <link></link>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=21232</guid>

            <pubDate>Sun, 15 Nov 2026 09:03:48 +0000</pubDate>

            <title>Էդինբուրգում ցուցադրում են Անտոնինոս Պիոսի հավանական ձիարձանի վերակազմությունը</title>

            <description><![CDATA[<p>Շոտլանդիայի ազգային թանգարանում նոյեմբերի 14-ին բացված ցուցահանդեսում ներկայացվել է հռոմեական ձիարձանի բնական չափերով վերակազմությունը՝ դրան ամրացված բնօրինակ բեկորով։ Թանգարանի հետազոտողները կարծում են, որ ոսկեզօծ բրոնզե ոտքը պատկանել է կայսր Անտոնինոս Պիոսի արձանին, որը կանգնեցվել էր ներկայիս հարավային Շոտլանդիայում։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/11/milsington-leg-press.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Էդինբուրգում ցուցադրում են Անտոնինոս Պիոսի հավանական ձիարձանի վերակազմությունը]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Միլսինգթոնի ճահճում՝ Հոիք քաղաքի մոտ, բեկորը գտել են դեռ 1820 թվականին։ Մարդու բնական չափերից մեծ քանդակը պատկերում է երկարաճիտ կոշիկով ոտք և թվագրվում է մեր թվարկության 140-ական թվականներով։ Շոտլանդիայի ազգային թանգարանները նոյեմբերի 12-ին հայտնել են, որ նոր ուսումնասիրությունը հիմք է տալիս վերանայելու գտածոյի ծագման մասին նախկին վարկածը։



Երկար ժամանակ ենթադրվում էր, որ բեկորը ռազմավար է և Շոտլանդիա է բերվել ավելի հարավից՝ հնարավոր է հռոմեական Էբորակումից՝ ներկայիս Յորքից։ Սակայն սահմանային շրջաններից հայտնի քանդակների համեմատությունը ցույց է տվել, որ կայսրերի բրոնզե արձաններ, այդ թվում՝ ձիարձաններ, տեղադրվել են նաև սահմանային ամրոցներում։ Այդ պատճառով թանգարանի մասնագետները հավանական են համարում, որ արձանը կանգնեցվել է հենց հարավային Շոտլանդիայում։



Բեկորի վերին եզրին կտրվածքի հետքեր չեն գտել. այն պահպանել է ձուլման ժամանակ ստացած ձևը։ Ծնկի շրջանում ոսկեզօծում չկա։ Հետազոտողների մեկնաբանությամբ՝ այդ հատվածը ծածկված է եղել հագուստով, իսկ ձուլվածքի ելուստներն օգնել են ոտքն ամրացնել քանդակի մյուս հատվածին։



Հնագետները ենթադրում են, որ հռոմեացիները նահանջելիս զգուշությամբ ապամոնտաժել են քանդակը։ Նրանք համեմատության համար նշում են նույն ժամանակաշրջանի այլ գտածոներ, այդ թվում՝ հողում խնամքով թաղված Անտոնինոսի պարսպի արձանագրությունները։ Քանդակի մյուս մասերի գտնվելու վայրը հայտնի չէ։



Անտոնինոս Պիոսին վերագրելու հիմքը նաև պատմական է։ Ըստ թանգարանի՝ հարավային Շոտլանդիայի նվաճումը նրա միակ արտաքին արշավանքն էր, որը նա նշել է «իմպերատոր» պատվատիտղոսով։ Այդ կապը հուշում է, թե ում կարող էր պատկերել արձանը, սակայն պահպանված բեկորով հնարավոր չէ հաստատել անձի ինքնությունը։



«Հռոմեական Շոտլանդիա. կյանքը կայսրության սահմանին» ցուցահանդեսը Էդինբուրգում կգործի մինչև 2027 թվականի ապրիլի 18-ը։ Այցելուները կարող են տեսնել բնօրինակ ոտքը ձիավորի ուրվագծի վրա՝ այն դիրքում, որը մասնագետներն առաջարկել են իրենց վերակազմության համար։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/milsington-roman-statue</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20291</guid>

            <pubDate>Sun, 20 Sep 2026 14:19:28 +0000</pubDate>

            <title>Գույների ինքնակենսագրություն. Արթուր Անդրանիկեանի ցուցահանդեսը՝ լուսանկարներով</title>

            <description><![CDATA[<p>Դեղին, վարդագույն ու կապույտ հոսքերով կտավներ՝ «Նատյուրմորտ ինքնակենսագրությամբ» ցուցահանդեսի լուսանկարներում։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/09/13-gallery-1.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Գույների ինքնակենսագրություն. Արթուր Անդրանիկեանի ցուցահանդեսը՝ լուսանկարներով]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[Վառ դեղինը, վարդագույնն ու կապույտը Արթուր Անդրանիկեանի կտավներում վերածվում են շարժվող գունային շերտերի։ «Նատյուրմորտ ինքնակենսագրությամբ» ցուցահանդեսի բացումից «Արմենպրեսի» հրապարակած ֆոտոշարքը հնարավորություն է տալիս տեսնելու թե՛ առանձին աշխատանքները, թե՛ դրանց հանդիպումը հանդիսատեսի հետ։Լուսանկարներում առարկաների ուրվագծերը երբեմն լուծվում են գույնի մեջ, երբեմն՝ նորից հստակվում։ Շարքով կախված կտավներում նույն տաք երանգները տարբեր կերպ են հարաբերվում սև, մոխրագույն և սառը կապույտ հատվածների հետ։Ստորև՝ Հայկ Մանուկյանի լուսանկարներից ընտրված չորս կադր։ Սկզբնաղբյուրի ֆոտոշարքը հրապարակվել է 2026 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։Լուսանկարը՝ Հայկ Մանուկյանի / Արմենպրես։Լուսանկարը՝ Հայկ Մանուկյանի / Արմենպրես։Լուսանկարը՝ Հայկ Մանուկյանի / Արմենպրես։]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/photo/arthur-andranikian-still-life-autobiography</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20260</guid>

            <pubDate>Sun, 20 Sep 2026 13:43:07 +0000</pubDate>

            <title>Մինասի մեկ կտավի շուրջ. Ռուսական արվեստի թանգարանը նոր նախագիծ է սկսել</title>

            <description><![CDATA[<p>«Մեկ նկար, մեկ պատում, հեղինակ» շարքը մեկնարկել է Մինաս Ավետիսյանի՝ Ջաջուռին նվիրված աշխատանքով։ Ձևաչափը մեկ ստեղծագործությունը ներկայացնում է քննարկման և արվեստաբանական պատմության միջոցով։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/09/03-minas.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Մինասի մեկ կտավի շուրջ. Ռուսական արվեստի թանգարանը նոր նախագիծ է սկսել]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Երևանի Ռուսական արվեստի թանգարանը նոր ցուցադրական նախագիծ է սկսել՝ ուշադրության կենտրոնում դնելով հավաքածուի մեկ ստեղծագործություն։ Առաջին հանդիպումը նվիրվել է Մինաս Ավետիսյանի «Մենք այստեղ ապրել ենք. Ջաջուռ» կտավին։ Նախագծի մասին սեպտեմբերի 19-ին պատմել է «Լուրեր»-ը։


Ցուցադրությունն ուղեկցվել է դասախոսությամբ ու քննարկմամբ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս երկար կանգ առնել մեկ աշխատանքի առջև՝ հետևելով դրա պատմությանը, գունային կառուցվածքին և հեղինակի ստեղծագործական աշխարհի հետ կապերին։


Նարեկ Ավետիսյանը հեռուստասյուժեում հիշեցրել է, որ այս կտավը ներկայացվել էր նաև 2014 թվականին Գերմանիայի Մորիցբուրգ թանգարանում կազմակերպված ցուցահանդեսում։ Նրա խոսքով՝ համադրողները հետաքրքրվել էին աշխատանքի գունային լարվածությամբ և գերմանական էքսպրեսիոնիզմի հետ զուգահեռներով։


Շարքի հաջորդ հանդիպումներից մեկը նախատեսվում է նվիրել Եղիշե Թադևոսյանի «Ժուստին» աշխատանքին։ Թանգարանում սպասում են նաև Մարտիրոս Սարյանի «Դեղին ծաղիկներ» կտավի վերադարձին՝ վերականգնումից հետո։ Այդ ցուցադրության ժամանակ մտադիր են ներկայացնել ոչ միայն ստեղծագործությունը, այլև վերականգնման ընթացքը։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/news/minas-one-painting-russian-art-museum</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20198</guid>

            <pubDate>Sun, 20 Sep 2026 03:46:00 +0000</pubDate>

            <title>Սուրենյանցի «Լքյալը» կտավն առաջին անգամ ցուցադրվում է Հայաստանում</title>

            <description><![CDATA[<p>Վարդգես Սուրենյանցի «Լքյալը» կտավը Ղազախստանից բերվել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահ և առաջին անգամ ցուցադրվում է Հայաստանում։ Այն ներկայացված է «Ոտնահարված սրբություն» և «Ջարդից հետո» գործերի հետ։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/09/shesht-surenyants.webp"
                                            type="image/webp"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Սուրենյանցի «Լքյալը» կտավն առաջին անգամ ցուցադրվում է Հայաստանում]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Հայաստանի ազգային պատկերասրահում սեպտեմբերի 16-ին բացվել է «Մարդկության դեմքը. Սուրենյանցի «Լքյալը» և հումանիստական արվեստը» ցուցահանդեսը։ Բացմանը ներկա «Արմենպրեսի» թղթակիցը հաղորդում է, որ ցուցադրության առանցքում Ղազախստանից ժամանակավորապես բերված «Լքյալը» կտավն է։



1894 թվականին ստեղծված աշխատանքը տրամադրել է Աբիլխան Կաստեևի անվան արվեստի ազգային թանգարանը։ Նույն տարածքում ներկայացված են նաև Սուրենյանցի «Ոտնահարված սրբություն» (1895) և «Ջարդից հետո» (1898) կտավները։ Այս երեք գործերը միասին դիտելու հնարավորություն է ստեղծվել։



Ցուցադրության մեջ տեղ է գտել նաև Սուրբ Առաքելոց եկեղեցու պատմական դուռը, որը պահվում է Հայաստանի պատմության թանգարանում։ Հենց այդ դուռն է պատկերված «Լքյալը» կտավի կենտրոնական հատվածում։ Այցելուները կարող են կողք կողքի տեսնել պատմական առարկան և դրա գեղարվեստական վերապատկերումը։



Ցուցահանդեսը չի սահմանափակվում Սուրենյանցով։ Ներկայացված են նաև Փանոս Թերլեմեզյանի, Սարգիս Խաչատուրյանի, Ժիրայր Օրագյանի, Մարիամ Ասլամազյանի, Արմինե Կալենցի և այլ արվեստագետների գործեր։ Համադրող Վիգեն Գալստյանի մեկնաբանությամբ՝ ցուցադրությունը դիտարկում է արվեստը նաև որպես հասարակական արձագանք ողբերգական իրադարձություններին։



Ցուցահանդեսը նախատեսված է մինչև 2027 թվականի փետրվարի 17-ը։ «Լքյալը» Հայաստան է բերվել փոխառությամբ, ոչ թե փոխանցվել պատկերասրահի մշտական հավաքածուին։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/news/surenyants-abandoned-armenia-exhibition</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
</channel>

</rss>