<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
     xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

<channel>

    <atom:link
        href="https://shesht.am/tag/nature/feed"
        rel="self"
        type="application/rss+xml"
    />

    <lastBuildDate>Thu, 05 Nov 2026 07:10:13 +0000</lastBuildDate>

    <title>Շեշտ.am (shesht.am) - Feed</title>

    <description>Շեշտ.am – նորություններ եւ ոչ միայն</description>

    <link></link>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20771</guid>

            <pubDate>Sat, 31 Oct 2026 14:13:51 +0000</pubDate>

            <title>Ֆիզիկոսները ստացել են մետաղի պես հոսանք հաղորդող ածխածնային նանոժապավեններ</title>

            <description><![CDATA[<p>Գիտնականները ստացել են ածխածնային նանոժապավեն, որը մոտ 0,9 նանոմետր լայնության դեպքում ցուցաբերում է մետաղական հաղորդականություն։ Լաբորատոր չափումներում դրա հաղորդականությունը մոտեցել է մեկ հաղորդականության քվանտի՝ էլեկտրոնների գրեթե բալիստիկ փոխադրման նշաններով։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/carbon-ribbons-complete.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ֆիզիկոսները ստացել են մետաղի պես հոսանք հաղորդող ածխածնային նանոժապավեններ]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Չինաստանի գիտության և տեխնոլոգիաների համալսարանի հետազոտողները գործընկերների հետ ածխածնի ատոմներից կառուցել են պենտահեպտիտային նանոժապավենների երկու տեսակ։ Արդյունքները Nature-ում հոկտեմբերի 28-ին հրապարակվել են, իսկ համալսարանը դրանց մանրամասները ներկայացրել է հոկտեմբերի 29-ին։



Նոր կառուցվածքները կազմված են ածխածնի հնգանդամ և յոթանդամ օղակներից՝ գրաֆենին բնորոշ վեցանդամ օղակների փոխարեն։ Երկու տարբերակում էլ տարրական կազմը նույնն է, սակայն ատոմների միացման ձևը փոխում է էլեկտրոնային հատկությունները․ CPHN 1-ը մետաղական հաղորդիչ է, իսկ CPHN 2-ը՝ նեղ արգելված գոտի ունեցող կիսահաղորդիչ։



Սինթեզի համար գիտնականներն արծաթի մակերևույթին շղթաներ են կազմել ութանդամ ածխածնային օղակներ պարունակող մոլեկուլներից։ Տաքացնելիս օղակները վերադասավորվել են՝ առաջացնելով իրար միացած հնգանդամ օղակներ։ Հետագա տաքացումը հարևան շղթաները միացրել է կողքերից՝ դրանց միջև ձևավորելով յոթանդամ օղակներ։



Հաղորդականությունը չափելու համար սկանավորող թունելային մանրադիտակի ասեղով բարձրացրել են նանոժապավենի մի ծայրը՝ հոսանքի ուղի ստեղծելով ասեղի և արծաթի մակերևույթի միջև։ Համալսարանի տվյալներով՝ ցածր ջերմաստիճանում և 10 միլիվոլտ լարման դեպքում CPHN 1-ի հաղորդականությունը հասել է հաղորդականության քվանտի մոտ 0,9-ին։ Բարձրացված հատվածի երկարությունը մոտ չորս նանոմետրի հասցնելիս այն գրեթե չի փոխվել։



Հաղորդականության քվանտը մեկ իդեալական էլեկտրոնային անցուղու հաղորդականության բնութագրական չափն է։ Դրան մոտ արդյունքը և չափված կարճ հատվածում հաղորդականության թույլ փոփոխությունը վկայում են, որ էլեկտրոնները քիչ են ցրվում։ Հեղինակներն այդ վարքն անվանում են գրեթե բալիստիկ փոխադրում։ Սա չի նշանակում զրոյական դիմադրություն կամ գերհաղորդականություն։



Մոտ 0,9 նանոմետր լայնությամբ մետաղական նանոժապավենը կարող է հիմք դառնալ ատոմային մասշտաբի հաղորդիչների հետազոտման համար։ Սակայն աշխատանքը դեռ չի ցուցադրում պատրաստի չիպ կամ արդյունաբերական հաղորդալար։ Հեղինակները շեշտում են, որ սարքերում նյութը կիրառելու համար սինթեզի հետագա կատարելագործում է անհրաժեշտ։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/carbon-metal-nanoribbons</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20739</guid>

            <pubDate>Fri, 30 Oct 2026 09:08:26 +0000</pubDate>

            <title>Ֆիզիկոսներն ալտերմագնիսից մագնիսական տեղեկություն են փոխանցել 300 նանոմետր հեռավորության վրա</title>

            <description><![CDATA[<p>Գիտնականները նանոսարքի միջոցով կարդացել են ալտերմագնիսի ներքին մագնիսական վիճակը՝ այն վերածելով էլեկտրական ազդանշանի։ Փորձը ցույց է տվել, որ զրոյական ընդհանուր մագնիսացմամբ նյութից հնարավոր է ստանալ տեղեկություն կրող սպինային հոսանք։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-altermagnet-20261030.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ֆիզիկոսներն ալտերմագնիսից մագնիսական տեղեկություն են փոխանցել 300 նանոմետր հեռավորության վրա]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Իսպանիայի CIC nanoGUNE կենտրոնի և միջազգային գործընկերների հետազոտությունը հոկտեմբերի 28-ին հրապարակվել է Nature ամսագրում։ Թիմն ուսումնասիրել է մանգանից ու սիլիցիումից կազմված Mn₅Si₃ նյութի բարակ թաղանթը՝ այն ներառելով առանձին աղբյուր և ընդունիչ ունեցող նանոսարքի մեջ։


Սովորական մագնիսներում ատոմների մագնիսական մոմենտները հիմնականում ուղղված են նույն կողմը և գումարվելով ստեղծում են ընդհանուր մագնիսացում։ Ալտերմագնիսներում հակադիր մոմենտները փոխհատուցում են միմյանց։ Սակայն նյութի ներսում պահպանվող մագնիսական կարգավորվածությունն ազդում է էլեկտրոնների շարժման վրա, ուստի դրանում պահված տեղեկությունը կարելի է կարդալ էլեկտրական եղանակով։


Այստեղ կարևոր է էլեկտրոնի սպինը՝ նրա քվանտային հատկությունը, որի հետ կապված է մագնիսական մոմենտը։ Սպինտրոնիկան տեղեկությունը մշակելու և պահպանելու համար օգտագործում է այդ հատկությունը՝ էլեկտրոնի լիցքի հետ մեկտեղ։ Նոր փորձի նպատակն էր ցույց տալ, որ սպինային տեղեկությունը կարող է դուրս գալ փոխհատուցված մագնիսական նյութից և հասնել առանձին ընդունիչի։


Ինչպես CIC nanoGUNE-ն բացատրում է, աղբյուրն ու ընդունիչը բաժանված էին ընդամենը 300 նանոմետրով։ Mn₅Si₃-ի միջով անցկացված էլեկտրական հոսանքը առաջացրել է սպինային հոսանք, որը պղնձե հաղորդիչով տարածվել է դեպի ընդունիչը։ Այնտեղ հետազոտողները գրանցել են էլեկտրական ազդանշան։


Թիմն այնուհետև ուժեղ մագնիսական դաշտով փոխել է նյութի ներքին մագնիսական վիճակը։ Դրա հետ փոխվել է նաև ընդունիչում գրանցվող ազդանշանի նշանը։ Այս կապը ցույց է տալիս, որ ազդանշանը կապված է աղբյուրի մագնիսական կարգավորվածության հետ։ Արդյունքը դիտվել է էլեկտրական հոսանքի միացման երկու տարբեր սխեմաներում։


Փորձարարական տվյալները համեմատվել են համաչափության վերլուծության, էլեկտրոնային կառուցվածքի հաշվարկների և սպինային տեղափոխման մոդելի հետ։ Ըստ հեղինակների՝ արդյունքները համահունչ են Mn₅Si₃-ի ալտերմագնիսական կարգավորվածությանը։ Յուվյասկյուլյայի համալսարանը, որի ներկայացուցիչները մասնակցել են տեսական աշխատանքին, նշում է, որ այդ մոդելն օգնում է կապել չափված ազդանշանները տեղափոխման մեխանիզմների հետ։


Սա դեռ պատրաստի հիշողության սարք չէ։ Հետազոտողների հաջորդ խնդիրներն են մագնիսական վիճակը փոխել փոքր էներգիայով էլեկտրական իմպուլսներով և սարքն աշխատեցնել սենյակային ջերմաստիճանում։ Ավելի արագ ու խիտ հիշողության հնարավորությունը թիմը դիտարկում է որպես ապագա կիրառության ուղղություն։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/altermagnet-spin-current</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20718</guid>

            <pubDate>Thu, 29 Oct 2026 16:10:04 +0000</pubDate>

            <title>Գործիքների համար պիտանի քարի պակասը կարող էր սահմանափակել հին մարդկանց տարածումը</title>

            <description><![CDATA[<p>Արաբական թերակղզու Ռուբ ալ Խալի անապատում հնագետները հին քաղցրահամ լճերի բազմաթիվ հետքեր են գտել, բայց ոչ՝ քարե գործիքներ։ Նոր հետազոտության համաձայն՝ ջրի առկայությունը բավարար չէր մարդկանց երկարատև բնակության համար, եթե մոտակայքում գործիքներ պատրաստելու պիտանի քար չկար։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-desert-stone-cover.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Գործիքների համար պիտանի քարի պակասը կարող էր սահմանափակել հին մարդկանց տարածումը]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Միջազգային խմբի աշխատանքը հոկտեմբերի 28-ին հրապարակվել է Nature-ում։ Չեխիայի գիտությունների ակադեմիան հոկտեմբերի 29-ի հաղորդագրությամբ ներկայացրել է արդյունքները՝ նշելով, որ վաղ մարդկանց տարածման մոդելներում պետք է հաշվի առնել նաև քարե հումքի երկրաբանական բաշխումը։



Հետազոտության հիմքում Սաուդյան Արաբիայի անապատային ներքին շրջաններով մոտ 1500 կիլոմետրանոց երթուղու ուսումնասիրությունն է։ Դաշտային աշխատանքն իրականացվել է 2023 թվականի նոյեմբեր–դեկտեմբերին։ Հետազոտված 125 տեղամասերից 55-ում գրանցվել են հնագույն լճերի նստվածքներ։ Սակայն ուսումնասիրված տեղամասերից ոչ մեկում քարե գործիքներ կամ դրանց պատրաստման թափոններ չեն գտնվել։



Լճային շերտերը համադրվել են նախկինում թվագրված նստվածքների հետ, որոնք վերաբերում են մոտ 122–67 հազար տարի առաջ ընկած ժամանակահատվածին։ Քաղցրահամ ջրի նախկին առկայության մասին վկայում են նաև փափկամարմինների խեցիները։ Նույն ժամանակաշրջանում անապատի եզրային գոտիներում մարդկանց բնակության վայրեր հայտնի են։



Հեղինակների բացատրությամբ՝ տարբերությունը կարող էր պայմանավորված լինել երկրաբանությամբ։ Գործիքներ պատրաստելու համար պիտանի քար պարունակող ապարները հասանելի էին եզրերին, իսկ ներքին շրջաններում ծածկված էին ավելի երիտասարդ նստվածքներով։ Ստորերկրյա ջրերով սնվող լճերը, ի տարբերություն գետերի, չէին կարող հեռավոր աղբյուրներից քար բերել։



Թիմը ջրի և քարե հումքի քարտեզները համադրել է նաև հայտնի հնավայրերի բաշխման հետ։ Մոդելի համաձայն՝ Արաբական թերակղզու՝ ջրին հասանելի տարածքների շուրջ 57%-ը գտնվում է գործիքների համար պիտանի քար չունեցող երկրաբանական կազմավորումների վրա։ Սա մոտավոր գնահատական է, ոչ թե այդ ամբողջ տարածքում մարդկանց բացակայության ուղղակի ապացույց։



Հետազոտությունն արձանագրում է տեսանելի հնագիտական հետքերի բացակայություն ուսումնասիրված երթուղու վրա։ Այն չի բացառում կարճատև անցումները կամ ապագայում փոքր կանգառների հայտնաբերումը։ Հիմնական եզրակացությունը վերաբերում է կայուն բնակությանը․ քարե գործիքներից կախված խմբերի համար ջուրն ու հումքը միասին կարող էին որոշել, թե որտեղ էր հնարավոր երկարատև բնակությունը։



Գիտնականները մոդելը, տվյալներն ու ծրագրային կոդը բաց հասանելիությամբ տրամադրել են նաև այլ անապատային շրջանների ուսումնասիրության համար։ Չեխիայի գիտությունների ակադեմիայի հաղորդմամբ՝ այն ստուգվել է, մասնավորապես, Օմանում երկարամյա դաշտային հետազոտությունների տվյալներով։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/desert-stone-water</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20711</guid>

            <pubDate>Thu, 29 Oct 2026 14:08:58 +0000</pubDate>

            <title>Բիսմութի սուլֆիդում հայտնաբերել են արևային էներգիայի կորուստները նվազեցնելու մեխանիզմ</title>

            <description><![CDATA[<p>Ֆիզիկոսները ցույց են տվել, որ բիսմութի սուլֆիդը կարող է ուժեղ կլանել լույսը և միաժամանակ դանդաղեցնել լուսային գրգռմամբ առաջացած էլեկտրոնների ու խոռոչների վերամիավորումը։ Այս համադրությունը կարող է օգտակար լինել ավելի արդյունավետ արևային տարրեր ստեղծելու համար։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-bismuth-cover-20261029.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Բիսմութի սուլֆիդում հայտնաբերել են արևային էներգիայի կորուստները նվազեցնելու մեխանիզմ]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Օքսֆորդի համալսարանի և գործընկերների հետազոտությունը հոկտեմբերի 28-ին հրապարակվել է Nature-ում։ Թիմն ուսումնասիրել է բիսմութի սուլֆիդի՝ Bi₂S₃-ի բարակ թաղանթները՝ փորձարարական չափումները համադրելով նյութի էլեկտրոնային կառուցվածքի հաշվարկների հետ։



Արևային տարրում լույսը գրգռում է էլեկտրոնները՝ թողնելով դրական լիցքակիրներ՝ խոռոչներ։ Էլեկտրական հոսանք ստանալու համար անհրաժեշտ է հավաքել այդ լիցքակիրները, մինչև դրանք վերամիավորվեն։ Սակայն ուժեղ լուսակլանումը սովորաբար ուղեկցվում է նաև արագ վերամիավորմամբ՝ սահմանափակելով էներգիայի օգտակար օգտագործումը։



Նոր աշխատանքում բացահայտված կառուցվածքը համադրում է երկու տեսակի էլեկտրոնային անցումներ։ Լույսը հիմնականում կլանվում է ուժեղ՝ ուղիղ անցման միջոցով, իսկ փոքր-ինչ ավելի ցածր էներգիայով անուղղակի անցմանը համապատասխանող վիճակները լիցքակիրների համար ժամանակավոր «պահոց» են դառնում։ Այդտեղ անցկացրած ժամանակը դանդաղեցնում է ընդհանուր վերամիավորումը՝ առանց ուժեղ լուսակլանումը կորցնելու։



Թիմը թաղանթները գրգռել է գերկարճ լազերային իմպուլսներով, ապա տերահերցային սպեկտրոսկոպիայով հետևել լիցքակիրների վարքին։ Չափումները կատարվել են սենյակային ջերմաստիճանից մինչև բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճաններ։ Նյութը սառեցնելիս վերամիավորումը դանդաղել է՝ համաձայն առաջարկված մոդելի։



Ըստ հեղինակների հաշվարկի՝ այս կառուցվածքը սենյակային ջերմաստիճանում մոտ 75%-ով նվազեցնում է երկմասնիկային վերամիավորման արագությունը՝ նույնքան ուժեղ լույս կլանող սովորական կիսահաղորդչի համեմատ։ Սա արևային մարտկոցի արդյունավետության 75% աճ չի նշանակում․ գնահատականը վերաբերում է կոնկրետ ֆիզիկական գործընթացի արագությանը։



Օքսֆորդի համալսարանը նշում է, որ աշխատանքը բացահայտում է մեխանիզմ, ոչ թե ներկայացնում պատրաստ արևային տարր։ Հաջորդ խնդիրը նույն հատկությամբ այլ նյութեր գտնելը և արդյունքը գործնական սարքերում կիրառելն է։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/bismuth-sulfide-solar</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20698</guid>

            <pubDate>Thu, 29 Oct 2026 09:12:21 +0000</pubDate>

            <title>Գենետիկ խոշոր խախտումներով նեյրոնների բաժինը ծննդից հետո կտրուկ նվազում է</title>

            <description><![CDATA[<p>Մինչև ծնունդը մարդու գլխուղեղի կեղևի նեյրոնների զգալի մասը կարող է կրել ԴՆԹ-ի խոշոր փոփոխություններ, սակայն ծննդի շրջանում այդպիսի բջիջների բաժինը կտրուկ նվազում է։ Նոր հետազոտությունը հուշում է, որ զարգացող ուղեղը կարող է ընտրողաբար հեռացնել գենետիկ ծանր խախտումներով նեյրոնները։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-neuron-cover-20261029.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Գենետիկ խոշոր խախտումներով նեյրոնների բաժինը ծննդից հետո կտրուկ նվազում է]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Հարվարդի բժշկական դպրոցի և Բոստոնի մանկական հիվանդանոցի հետազոտողները համեմատել են մարդու գլխուղեղի կեղևի առանձին նեյրոնների գենոմները՝ պտղային շրջանից մինչև ծերություն։ Հոկտեմբերի 28-ին Nature-ում հրապարակված աշխատանքը հիմնված է մահացած դոնորներից ստացված հյուսվածքային նմուշների վրա․ նույն մարդու ուղեղի փոփոխություններին ժամանակի ընթացքում չեն հետևել։



Թիմն ուսումնասիրել է 2357 նեյրոն՝ գենոմի ընթերցման երկու տարբեր եղանակով։ Դրանցից մեկով վերլուծվել է 16 անհատի 1526 բջիջ, մյուսով՝ 12 անհատի 831 բջիջ։ Երկու մոտեցումներն էլ ցույց են տվել նույն ընդհանուր պատկերը՝ ծննդից առաջ տարածված գենետիկ խոշոր փոփոխություններ և այդպիսի փոփոխություններ կրող բջիջների բաժնի զգալի նվազում հետագայում։



Խոսքը ԴՆԹ-ի հատվածների պատճենների թվի փոփոխությունների մասին է՝ CNV-ների։ Այդպիսի փոփոխության դեպքում գենոմի որոշ հատվածներ կրկնապատկվում կամ կորչում են։ Պտղային կեղևի նեյրոնների միջինում 25,9 տոկոսում հեղինակները հայտնաբերել են բազմաթիվ քրոմոսոմներ ընդգրկող խախտումներ, իսկ ծննդից հետո այդպիսի բջիջների բաժինը նվազել է ավելի քան չորս անգամ։



Հարվարդի բժշկական դպրոցը բացատրել է, որ արդյունքները կարող են մատնանշել ուղեղի զարգացման բնական «որակի հսկողություն»։ Շատ փոփոխություններով նեյրոններում խաթարված է եղել նաև սինապսների՝ բջիջների միջև կապերի ձևավորմանը մասնակցող գեների աշխատանքը։ Հեղինակների վարկածով՝ այդ բջիջները դժվարությամբ են կապեր ստեղծում և չեն գոյատևում մյուս նեյրոնների հետ մրցակցության մեջ։



Այս բացատրությունը դեռ ամբողջությամբ հաստատված մեխանիզմ չէ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս տարբեր տարիքի նմուշների միջև տարբերությունն ու հնարավոր մոլեկուլային կապերը, բայց ուղղակիորեն չի դիտարկում յուրաքանչյուր գենետիկորեն փոփոխված նեյրոնի մահը։ Ավելի փոքր ծավալի փոփոխություններ ունեցող բջիջների բաժինը նվազել է ավելի դանդաղ՝ նաև հետծննդյան տարիներին։



Հետազոտողները ցանկանում են պարզել՝ արդյոք այդ ընտրության խանգարումները դեր ունեն աուտիզմի և նյարդային զարգացման այլ վիճակների դեպքում։ Ներկայիս աշխատանքը չի հաստատում դրանց առաջացման մեկ ընդհանուր պատճառ և դեռ չի առաջարկում ախտորոշման կամ բուժման նոր մեթոդ։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/brain-neuron-genome-selection</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20599</guid>

            <pubDate>Sun, 25 Oct 2026 05:10:50 +0000</pubDate>

            <title>Մեկ մոլեկուլից շարժիչի պտույտը կառավարել են էլեկտրական հոսանքով</title>

            <description><![CDATA[<p>Ֆիզիկոսները երկու ոսկե էլեկտրոդների միջև ամրացված պարուրաձև մոլեկուլում էլեկտրական հոսանքով ուղղորդված շարժում են առաջացրել։ Լարման բևեռականությունը փոխելիս շարժման ուղղությունը փոխվել է, իսկ ավելի բարձր լարման դեպքում հոսանքի ուժը կտրուկ աճել է։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/archimedes-molecule-20261025.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Մեկ մոլեկուլից շարժիչի պտույտը կառավարել են էլեկտրական հոսանքով]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Վեյցմանի գիտության ինստիտուտի և միջազգային գործընկերների թիմը մեկ մոլեկուլից շարժիչ է ստեղծել՝ օգտվելով Արքիմեդի պտուտակի սկզբունքից։ Nature ամսագիրը հոկտեմբերի 22-ին հրապարակել է գրախոսված աշխատանքի վաղ տարբերակը։ Փորձերը կատարվել են 4,2 կելվին ջերմաստիճանում՝ բացարձակ զրոյից ընդամենը մի քանի աստիճան բարձր։



Շարժիչի հիմքում հելիցեն կոչվող պարուրաձև օրգանական մոլեկուլ է, որը Կոպենհագենի համալսարանի քիմիկոսները պատրաստել են հատուկ այս հետազոտության համար։ Այն ծծմբի ատոմների միջոցով ամրացրել են ոսկե երկու էլեկտրոդների միջև։ Եթե դասական Արքիմեդի պտուտակը ջուր է տեղափոխում, ապա այս համակարգում մոլեկուլի միջով անցնող էլեկտրոնների հոսքն է պտտող ուժ ստեղծում։



Լարում կիրառելիս գիտնականները գրանցել են հոսանքի ուժի պարբերաբար կրկնվող, որոշակի հերթականությամբ թռիչքներ։ Լարման բևեռականությունը փոխելիս փոխվել է նաև այդ հերթականությունը։ Հետազոտողները դա մեկնաբանում են որպես մոլեկուլի ուղղորդված պտույտի և դրա ուղղության փոփոխության նշան․ փորձի ընթացքում անմիջականորեն չափվել է էլեկտրական հոսանքը։



Որոշակի շեմից բարձր լարման դեպքում հոսանքը կտրուկ աճել է՝ որոշ չափումներում մինչև հարյուրապատիկ։ Վեյցմանի ինստիտուտը պարզաբանում է, որ հաշվարկային մոդելն այդ աճը կապում է քայլային շարժումից անընդհատ պտույտի անցման հետ։ Պտտվելիս մոլեկուլն անցնում է այնպիսի դիրքերով, որոնք ավելի լավ են հաղորդում էլեկտրոնները, բայց հանգստի վիճակում էներգետիկորեն անբարենպաստ են։



Էլեկտրոդների միջև հեռավորությունը փոխելով՝ հնարավոր է եղել ձգել կամ սեղմել մոլեկուլը և տեղաշարժել հոսանքի աճի շեմը։ Հեռավորությունը կարգավորվել է 0,1 նանոմետրից փոքր քայլերով։ Այսպիսով, համակարգի էլեկտրական վարքը կախված է եղել նաև պարույրի մեխանիկական ձևից։



Հեղինակները համեմատական փորձեր են կատարել նաև պարուրաձև կառուցվածք չունեցող անտրացենի ածանցյալով։ Այդ միացումներում հոսանքի նման կտրուկ աճ չի նկատվել։ Քվանտամեխանիկական հաշվարկների հետ համադրված՝ այս արդյունքն ամրապնդում է աճը հենց հելիցենի կառուցվածքի և շարժման հետ կապող բացատրությունը։



Ստեղծված համակարգը մոլեկուլային էլեկտրոնիկայի փորձարարական նախատիպ է։ Բարձր լարման տակ անընդհատ պտույտը ներկայացված է որպես չափումներին համապատասխանող մոդելային բացատրություն, իսկ սենյակային ջերմաստիճանում կայուն աշխատանք այս փորձերով չի ցուցադրվել։ Բացի այդ, մեծ հոսանքների դեպքում մոլեկուլային միացումները կարող են անդառնալիորեն փոխվել, ինչը դեռ պետք է հաշվի առնել բազմակի օգտագործման սարքեր մշակելիս։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/archimedes-molecule</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20512</guid>

            <pubDate>Fri, 16 Oct 2026 09:22:31 +0000</pubDate>

            <title>Միկրոպլաստիկը ջրի հետ շփվելիս քիմիապես ակտիվ մասնիկներ է առաջացնում</title>

            <description><![CDATA[<p>Միկրոպլաստիկի մասնիկները ջրում կարող են ինքնաբերաբար առաջացնել թթվածնի ակտիվ ձևեր, այդ թվում՝ հիդրօքսիլ ռադիկալներ։ Նոր լաբորատոր հետազոտությունը բացահայտում է հնարավոր մեխանիզմ, որով պլաստիկի մանր մասնիկները կարող են վնասել կենսաբանական մոլեկուլներն ու բջիջները։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-microplastics-noaa.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Միկրոպլաստիկը ջրի հետ շփվելիս քիմիապես ակտիվ մասնիկներ է առաջացնում]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Կոլումբիայի համալսարանի և Բերքլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանի հետազոտողները ցույց են տվել, որ լայնորեն օգտագործվող պլաստիկների մանր մասնիկների մակերեսը ջրում քիմիապես անգործուն չէ։ Աշխատանքը հոկտեմբերի 14-ին հրապարակվել է Nature ամսագրում։



Փորձերում ուսումնասիրվել են վեց տեսակի պոլիմերներ՝ պոլիէթիլեն, պոլիպրոպիլեն, պոլիստիրոլ, պոլիվինիլքլորիդ, պոլիէթիլենտերեֆթալատ և պոլիմեթիլմեթակրիլատ։ Թթվածնի ակտիվ ձևերի առաջացումը գրանցվել է բոլոր վեց տեսակի դեպքում, սակայն ակտիվության ուժգնությունը տարբեր է եղել։ Ռեակցիաներն ընթացել են առանց լուսային ճառագայթման կամ հավելյալ քիմիական օքսիդիչի։



Սա չի հակասում խոշոր պլաստիկե իրերի համեմատական քիմիական կայունությանը։ Մանրացման հետ մեծանում է նյութի մակերեսի և ծավալի հարաբերակցությունը, ուստի ջրի հետ շփման սահմանում ընթացող գործընթացները կարող են ավելի մեծ դեր ստանալ։ Հետազոտողները հենց այդ սահմանային շերտում են հայտնաբերել ռադիկալների առաջացման ազդանշանը՝ կիրառելով լյումինեսցենտային ցուցիչ և մանրադիտակային դիտարկումներ։



Համակարգչային հաշվարկների համաձայն՝ պոլիմերի մակերեսի մոտ փոխվում են ջրի ու իոնների փոխազդեցությունները։ Դա կարող է նպաստել հիդրօքսիդ իոնների՝ էլեկտրոն կորցնելուն և խիստ ռեակցունակ հիդրօքսիլ ռադիկալների առաջացմանը։ Ավելի ջրավանող մակերեսներն ընդհանուր առմամբ ավելի բարձր ակտիվություն են ցուցաբերել։



Բերքլիի համալսարանը հոկտեմբերի 15-ի հաղորդագրությամբ պարզաբանում է, որ փորձարարական աշխատանքում արձանագրվել են նաև սպիտակուցների կուտակում և բջիջների քայքայում։ Հեղինակների մեկնաբանությամբ՝ մակերեսին ընթացող օքսիդացման ռեակցիաները կարող են օգնել բացատրել միկրոպլաստիկի կենսաբանական ազդեցություններից մի քանիսը։



Արդյունքը մարդու մոտ որևէ կոնկրետ հիվանդության պատճառի կլինիկական ապացույց չէ։ Այս աշխատանքից չի հետևում, թե առօրյա միջավայրում միկրոպլաստիկի որ քանակությունն է վտանգավոր կամ նույն գործընթացներն ինչ ուժգնությամբ են ընթանում մարդու օրգանիզմում։ Դրա համար անհրաժեշտ են առանձին հետազոտություններ։



Գիտնականների գնահատմամբ՝ նոր տվյալները կարող են օգտակար լինել նաև նյութերի նախագծման համար։ Պլաստիկների միայն բաղադրությունը գնահատելուց բացի՝ հնարավոր կլինի ուսումնասիրել, թե մակերեսի որ հատկություններն են ուժեղացնում ջրի հետ անցանկալի ռեակցիաները և ինչպես կարելի է դրանք թուլացնել։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/microplastics-water-reactivity</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20503</guid>

            <pubDate>Thu, 15 Oct 2026 15:17:53 +0000</pubDate>

            <title>Վաղ քառոտանիների պարանոցը քիչ շարժուն էր․ նոր մոդելը վերանայում է հին վարկածը</title>

            <description><![CDATA[<p>Ձկներից քառոտանի ողնաշարավորների առաջացման ընթացքում գանգի և ուսագոտու բաժանումը, ըստ նոր մոդելի, անմիջապես չի մեծացրել պարանոցի շարժունությունը։ Հետազոտողները վաղ ձևերի մեծ մասի համար շարժման ընդամենը մի քանի աստիճանի հնարավորություն են գնահատել։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-tetrapod-neck-wide.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Վաղ քառոտանիների պարանոցը քիչ շարժուն էր․ նոր մոդելը վերանայում է հին վարկածը]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[Ուփսալայի համալսարանի հետազոտող Դանա Կորնեյզելի ղեկավարած միջազգային խումբը արդյունքները հոկտեմբերի 14-ին հրապարակել է Nature ամսագրում։ Աշխատանքը կասկածի տակ է դնում երկարամյա վարկածը, թե գլխի ավելի ազատ շարժումն էր այն առավելությունը, որի շնորհիվ քառոտանիների նախնիների գանգը տարանջատվեց ուսագոտուց։
Այդ կենդանիների մարմնի առանցքային հենարանում մեծ դեր ուներ քորդան՝ ձգված փափուկ հյուսվածքային ձողը։ Այն պահպանվում էր նաև հասուն տարիքում, իսկ շրջապատող ոսկրային ու աճառային տարրերը չէին կազմում ժամանակակից ցամաքային ողնաշարավորների մեծ մասին բնորոշ հոդավորված համակարգը։ Այդ պատճառով միայն ոսկորների ձևով պարանոցի շարժումը գնահատելը դժվար էր։
Գիտնականները որպես համեմատական մոդել ընտրել են լճային թառափին, որը նույնպես պահպանում է քորդան։ Տասը երիտասարդ առանձնյակների հյուսվածքները փորձարկման սարքով ծռելով և ոլորելով՝ նրանք չափել են դրանց մեխանիկական հատկությունները։ Ապա այդ տվյալները համադրել են վեց վերացած տեսակների բրածոներից վերականգնված չափերի հետ։
Մոդելի համաձայն՝ Tiktaalik-ի գլխի կողային շեղումը կարող էր հասնել մոտ 5,5 աստիճանի, իսկ բարձրացումը՝ 2,25 աստիճանի։ Մի շարք այլ վաղ ձևերի հնարավորություններն ավելի փոքր էին։ Բացառություն էր համեմատաբար երկար պարանոց ունեցող Whatcheeria-ն․ նրա համար գնահատվել է մինչև 32 աստիճան կողային շեղում և 12 աստիճան բարձրացում։
Սրանք շարժման վերին սահմանների գնահատականներ են։ Հաշվարկը հաշվի է առնում առանցքային հենարանի դիմադրությունը, մինչդեռ մաշկը, շրջապատող հյուսվածքներն ու որոշ ոսկրային տարրեր կարող էին լրացուցիչ սահմանափակել շարժումը։ Թառափից ստացված մոդելը նաև կիրառելի չէ բոլոր վերացած ողնաշարավորների համար։
Հեղինակները գանգի և ուսագոտու տարանջատման այլ հնարավոր բացատրություն են առաջարկում՝ տեղաշարժման ժամանակ առջևի վերջույթների դերի աճը։ Այդ դեպքում ուսագոտին ավելի մեծ մասնակցություն էր ստանում մարմնի հենման և շարժման մեջ։ Սա էվոլյուցիոն մեկնաբանություն է, որը բխում է մոդելից ու նախորդ անատոմիական տվյալներից։
Արդյունքները չեն նշանակում, թե քառոտանիները հետագայում շարժուն պարանոց չեն ունեցել։ Դրանք հուշում են, որ գլխի շարժումների լայն շրջանակը ձևավորվել է ավելի ուշ՝ պարանոցի երկարացման և ողերի միջև շարժուն հոդերի զարգացման հետ։]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/early-tetrapod-neck</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
</channel>

</rss>