<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
     xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
     xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
     xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">

<channel>

    <atom:link
        href="https://shesht.am/tag/pnas/feed"
        rel="self"
        type="application/rss+xml"
    />

    <lastBuildDate>Sun, 15 Nov 2026 18:04:59 +0000</lastBuildDate>

    <title>Շեշտ.am (shesht.am) - Feed</title>

    <description>Շեշտ.am – նորություններ եւ ոչ միայն</description>

    <link></link>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=21105</guid>

            <pubDate>Wed, 11 Nov 2026 12:07:18 +0000</pubDate>

            <title>Նասկայի շրջանի մանկական աճյունի ԴՆԹ-ում հայտնաբերել են 13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն</title>

            <description><![CDATA[<p>Պերուի հարավում՝ Նասկայի մշակույթի մոտ 1600 տարվա վաղեմության գերեզմանում, հնագետները երկու մանկան աճյուն են գտել նույն կավե անոթում։ Նրանցից մեկի գանգի կենտրոնում մեկ ակնակապիճ կար։ Հին ԴՆԹ-ի վերլուծությունը ցույց է տվել, որ երեխան ունեցել է 13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/11/shesht-nasca-ceramic-cover.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Նասկայի շրջանի մանկական աճյունի ԴՆԹ-ում հայտնաբերել են 13-րդ քրոմոսոմի լրացուցիչ պատճեն]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Էլսա Տոմաստո Կագիգաոյի և գործընկերների ուսումնասիրությունը նոյեմբերի 9-ին առցանց հրապարակվել է PNAS ամսագրում։ Հեղինակներն ուսումնասիրել են Պալպայի հովտի Խաուրանգա հնավայրում հայտնաբերված երկու մանկան ոսկորները։ Դամբարանը թվագրվում է Նասկայի մշակույթի միջին շրջանով։



Մանուկներից մեկի գանգում ակնակապիճը գտնվում էր դեմքի կենտրոնում։ Գանգի մյուս առանձնահատկությունները ևս համապատասխանում էին ցիկլոպիային՝ զարգացման հազվադեպ բնածին խանգարմանը, որի դեպքում երկու առանձին ակնակապիճ չի ձևավորվում։ Երկրորդ մանկան կմախքում նման փոփոխություններ չեն նկատել։



Ոսկորներից ստացված ԴՆԹ-ն ցույց է տվել, որ առաջին երեխան ունեցել է 13-րդ քրոմոսոմի երեք պատճեն՝ սովորական երկուսի փոխարեն։ Հեղինակները քրոմոսոմային այս փոփոխությունը՝ տրիսոմիա 13-ը, համարում են գանգի առանձնահատկությունների ամենահավանական պատճառը։ ԴՆԹ-ի տվյալներով՝ երկու երեխաները մայրական գծով ազգակից չեն եղել։



Խաուրանգան Պալպայի հովտի այն հնավայրերից է, որտեղ պեղումներ են իրականացրել գերմանացի և պերուացի հնագետները։ Նասկայի մշակույթում մանկան աճյունը կավե անոթում ամփոփելու այլ օրինակներ ևս հայտնի են։ Այս դեպքում միևնույն անոթում երկու երեխա է թաղվել։



Ուսումնասիրությունը չի պարզել, թե որքան է ապրել բնածին խանգարում ունեցող երեխան։ Համատեղ թաղման պատճառը նույնպես հայտնի չէ։ Միայն այս գերեզմանի տվյալներով հնարավոր չէ ասել, թե արդյոք համայնքը երեխայի առանձնահատկության պատճառով այլ կերպ է կազմակերպել թաղումը։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/nasca-burial-trisomy-13</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=21072</guid>

            <pubDate>Tue, 10 Nov 2026 16:04:42 +0000</pubDate>

            <title>Ձգվելիս տալին սպիտակուցի մոլեկուլները կարող են կապվել միմյանց</title>

            <description><![CDATA[<p>Հետազոտողները պարզել են, որ ձգումը բացում է տալին սպիտակուցի մի հատված, որի միջոցով դրա մոլեկուլները կապվում են միմյանց։ Այս մեխանիզմն օգնում է հասկանալ, թե ինչպես են բջիջները փոխում շրջակա հյուսվածքին ամրանալու ձևը մեխանիկական ուժերի ազդեցությամբ։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/11/talin-ball-pnas-figure1.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ձգվելիս տալին սպիտակուցի մոլեկուլները կարող են կապվել միմյանց]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Լիվերպուլի համալսարանի ղեկավարած միջազգային խումբն արդյունքները հրապարակել է Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) հանդեսում։ Հոդվածը առցանց լույս է տեսել նոյեմբերի 4-ին, իսկ Լիվերպուլի համալսարանն աշխատանքի մասին հայտնել է նոյեմբերի 9-ին։



Տալինը կապում է բջջի ներքին հենակմախքը ինտեգրինների հետ։ Դրանք բջջաթաղանթի սպիտակուցներ են, որոնց միջոցով բջիջն ամրանում է իրեն շրջապատող արտաբջջային մատրիքսին։ Երբ բջիջը ձգում է իր ամրացման կետը, տալինի որոշ հատվածներ բացվում են, և հասանելի են դառնում մոլեկուլի ներսում թաքնված կապման տեղամասերը։



Փորձերում հետազոտողները ցույց են տվել, որ ձգվելիս տալինի R11 հատվածում բացվում է APR1 անվանված տեղամասը։ Դրան կարող է միանալ տալինի մեկ այլ մոլեկուլ։ Առանձին վերցրած այդ հատվածը լաբորատոր պայմաններում նաև ամիլոիդանման թելեր է կազմել։ Այդ արդյունքը ցույց չի տալիս, որ նույն թելերն առաջանում են կենդանի բջջում։



Տալինին միացող մեկ այլ սպիտակուց՝ վինկուլինը, ճանաչում է նույն տեղամասը։ Փորձերում այն կարողացել է քայքայել արդեն կազմավորված տալինային կուտակումները։ Հետազոտողները նաև պարզել են, որ երբ տալինի մոլեկուլների փոխադարձ կապը խանգարվում է, բջիջները շարունակում են ամրանալ, բայց ամրացման կետերը մեծանում են, ավելի շատ տալին են պարունակում և այլ կերպ են ձևավորվում։



Տալինի այդ շրջանը տասնամյակներ շարունակ համարվել է ինտեգրինին կապվելու երկրորդ հնարավոր տեղամաս։ Նոր արդյունքների հիման վրա հեղինակներն առաջարկում են, որ դրա հիմնական դերը տալինի մոլեկուլների փոխադարձ կապը և բջջի ամրացման կետերի վերակազմավորումը կարգավորելն է։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/talin-force-cell-adhesion</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20934</guid>

            <pubDate>Fri, 06 Nov 2026 14:04:03 +0000</pubDate>

            <title>Արևային բջիջների համար խոստումնալից նյութում տեղային բևեռացում են հայտնաբերել</title>

            <description><![CDATA[<p>Մոնաշի և Օքսֆորդի համալսարանների ֆիզիկոսները պերովսկիտի բարակ թաղանթում հայտնաբերել են տեղային էլեկտրական բևեռացում։ Այն ի հայտ է գալիս բյուրեղի որոշ հատվածների սահմաններին և ընդգրկում է ընդամենը մի քանի ատոմային շերտ։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/11/perovskite-solar-cell-archive.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Արևային բջիջների համար խոստումնալից նյութում տեղային բևեռացում են հայտնաբերել]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Հետազոտողները բարակ թաղանթներ են պատրաստել ցեզիումի կապարի յոդիդից (CsPbI₃)՝ հալոգենիդային պերովսկիտների ընտանիքի կիսահաղորդչից։ Այս նյութերը լավ են կլանում լույսը, և դրանց հիման վրա արևային բջիջներ են մշակում։ Աշխատանքը նոյեմբերի 5-ին հրապարակվել է PNAS ամսագրում, իսկ դրա նախնական տարբերակը հեղինակները տարածել էին հունվարին։



Նույն բյուրեղի ներսում բյուրեղային ցանցը կարող է տարբեր կողմնորոշում ունենալ։ Այդպիսի երկու հատվածները բաժանող հարթությունը կոչվում է երկվորյակային սահման։ Հենց այդ սահմանների մի մասում էլ գիտնականները նկատել են, որ կապարի ատոմները շեղվում են իրենց համաչափ դիրքերից։ Այդ շեղումների հետևանքով դրական և բացասական լիցքերի կենտրոններն այլևս չեն համընկնում, և առաջանում է տեղային բևեռացում։



Մոնաշի համալսարանը նոյեմբերի 6-ին հայտնել է, որ ատոմների առավելագույն շեղումը մոտ 15 պիկոմետր էր՝ մետրի 15 տրիլիոներորդ մասը։ Բևեռացած շերտի լայնությունը մոտ չորս ատոմային շերտ էր։ Հետազոտված թաղանթներում այդ սահմանների միջև հեռավորությունը մոտ 30–50 նանոմետր էր։



Այդքան փոքր տեղաշարժերը տեսնելու համար թիմն օգտագործել է անցումային էլեկտրոնային մանրադիտակ։ Նյութը զգայուն է էլեկտրոնային փնջի նկատմամբ, ուստի հետազոտողները նվազեցրել են նմուշի վրա ընկնող էլեկտրոնների քանակը, որպեսզի չափման ընթացքում չվնասեն բյուրեղային ցանցը։



Բևեռացում չի նկատվել ո՛չ բյուրեղի մնացած մասում, ո՛չ էլ դիտարկված մյուս տեսակի սահմաններին։ Վերջիններում նույնպես փոխվել էր ատոմների դասավորությունը, բայց կապարի ատոմների այնպիսի շեղում չէր արձանագրվել, ինչպիսին նկատվել էր բևեռացած սահմաններին։



Հեղինակների գնահատմամբ՝ նման սահմանների կառավարումը կարող է փոխել, թե ինչպես են լույսի ազդեցությամբ առաջացած լիցքերը շարժվում նյութի ներսում։ Հետազոտությունը վերաբերում էր թաղանթի կառուցվածքին․ թիմը չի չափել, թե այդ սահմաններն ինչպես են ազդում պատրաստի արևային բջջի օգտակար գործողության գործակցի վրա։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/perovskite-polar-twin-walls</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20904</guid>

            <pubDate>Wed, 04 Nov 2026 16:09:20 +0000</pubDate>

            <title>Դինոզավրի 115 միլիոն տարվա ոսկրում հեմի հետքեր են հայտնաբերել</title>

            <description><![CDATA[<p>Բրազիլիայում հայտնաբերված դինոզավրի ոտքի բրածո ոսկրում գիտնականները գտել են հեմի՝ հեմոգլոբինի բաղադրիչի հետքեր։ Դրանք պահպանվել են ոսկրի անոթային խողովակներում՝ հանքայնացած գոյացությունների ներսում, որոնք հետազոտողները համարում են արյան կարմիր բջիջների մնացորդներ։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/11/curtin-dinosaur-heme-20261104.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Դինոզավրի 115 միլիոն տարվա ոսկրում հեմի հետքեր են հայտնաբերել]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Քերթինի համալսարանի երկրաքիմիկոս Քլիթի Գրայսի ղեկավարած միջազգային խումբն արդյունքները հրապարակել է «Proceedings of the National Academy of Sciences» ամսագրում։ Համալսարանը նոյեմբերի 3-ին հայտնել է, որ հետազոտված ոսկորը պատկանել է Բրազիլիայի հյուսիս-արևելքում հայտնաբերված Aratasaurus museunacionali տեսակի թերոպոդ դինոզավրին։



Հետազոտողները ոսկրի այն նեղ խողովակներում, որոնցով կենդանու կենդանության օրոք անցել են արյունատար անոթները, մանրադիտակով նկատել են ձվաձև գոյացություններ։ Նման կառուցվածքների ձևը միայնակ բավարար չէ պարզելու համար, թե դրանք բջիջների մնացորդներ են, թե առաջացել են ոսկրի բրածոյացման ընթացքում։



Ոսկրից անջատված նյութում հեղուկ քրոմատագրությամբ և զանգվածային սպեկտրաչափությամբ հայտնաբերել են հեմ B և դրա՝ բրածոյացման ընթացքում փոփոխված ձևերը։ Շրջակա ապարում գերակշռում էին այլ միացություններ՝ քլորոֆիլից և բակտերիաքլորոֆիլից առաջացած պորֆիրիններ։ Այդ տարբերությունը, հեղինակների գնահատմամբ, հուշում է, որ հեմը հենց ոսկրից է ծագել։



Ռամանյան սպեկտրաչափությամբ թիմը հեմին բնորոշ ազդանշաններ է գրանցել հենց ձվաձև գոյացությունների ներսում։ Էլեկտրոնային մանրադիտակով նույն գոյացություններում գտել են նաև երկաթ, ազոտ ու ածխածին, ինչպես նաև հաուսմանիտ՝ մանգանի օքսիդի հանքանյութ։



Հեղինակները ենթադրում են, որ կենդանու մնացորդներն արագ ծածկվել են թթվածնով աղքատ նստվածքով, իսկ հանքայնացումը նպաստել է բջիջների ձևի և մոլեկուլային հետքերի պահպանմանը։ Թե այդ պայմաններից յուրաքանչյուրն ինչ դեր է ունեցել, դեռ պարզ չէ։



Գտածոն բրածո ոսկրում հեմի պահպանման օրինակ է։ Այն չի նշանակում, որ հետազոտողները գտել են հեղուկ արյուն կամ ամբողջական հեմոգլոբին։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/dinosaur-bone-heme</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20674</guid>

            <pubDate>Wed, 28 Oct 2026 14:14:04 +0000</pubDate>

            <title>Սկաֆանդրի նյութերի նմուշների վրա մարսյան փոշու գերմանր մասնիկներ են հայտնաբերել</title>

            <description><![CDATA[<p>Perseverance մարսագնացի տվյալների վերլուծությամբ գիտնականները գնահատել են մակերևույթներին կառչած փոշու մասնիկների չափերը․ ամենափոքրերից որոշները մոտ 100–200 նանոմետր են։ Դրանք կարող են բարդացնել Մարս մեկնող ապագա անձնակազմերի սկաֆանդրների և բնակելի մոդուլների պաշտպանությունը փոշուց։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-mars-dust-cover.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Սկաֆանդրի նյութերի նմուշների վրա մարսյան փոշու գերմանր մասնիկներ են հայտնաբերել]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
NASA-ն արդյունքների մասին հոկտեմբերի 26-ին հայտնել է պաշտոնական հաղորդագրությամբ։ Սենթ Լուիսի Վաշինգտոնի համալսարանի հետազոտող Սքոթ Վան Բոմելի ղեկավարած խմբի աշխատանքը նույն օրը հրապարակվել է PNAS ամսագրում։ Տվյալներն ընդգրկում են մարսագնացի աշխատանքի 1645 մարսյան օր։



Հետազոտողները վերլուծել են փոշին, որը կպել է մարսագնացի չափիչ սարքերի ստուգաչափման նմուշներին և սկաֆանդրների համար նախատեսված նյութերին։ Դրանց թվում են տեֆլոնն ու Vectran մանրաթելը․ վերջիններիս փոքր քառակուսիները Մարս են ուղարկվել՝ պարզելու, թե ապագա սկաֆանդրների նյութերն ինչպես են դիմանում մոլորակի պայմաններին։



PIXL ռենտգենյան սպեկտրաչափի տվյալներով և փոշու շերտի մոդելով խումբը գնահատել է մասնիկների չափերն ու բաղադրությունը։ Սա գերմանր հատիկների անմիջական մանրադիտակային լուսանկար չէ։ Չափերի գնահատականը ենթադրում է մասնիկների մեկ շերտ, ուստի մի քանի շերտի դեպքում առանձին հատիկները կարող են հաշվարկվածից էլ փոքր լինել։



Տարբեր մակերևույթներ տարբեր չափի փոշի են պահել։ Vectran-ի վրա մասնիկների բնորոշ չափը մոտ 2 միկրոմետր է եղել, իսկ որոշ այլ նմուշների վրա՝ հարյուրավոր նանոմետրեր։ Հեղինակների գնահատմամբ՝ կպչունությանը նպաստում են էլեկտրաստատիկ ուժերը, իսկ հյուսվածքի անհարթություններում՝ նաև հատիկների մեխանիկական խցանումը։



Ամենափոքր մասնիկները մնացել են մակերևույթներին՝ չնայած մարսագնացի շարժման ու հորատման ժամանակ առաջացող ցնցումներին։ Փոշու բաղադրությունը հիմնականում համապատասխանում է նախկին առաքելությունների արդյունքներին․ այն պարունակում է երկաթով և ծծմբով հարստացած սիլիկատային նյութ։ Նոր տվյալներում արձանագրվել է նաև ֆոսֆորի հարստացում։



Մասնիկների չափը կարևոր է հնարավոր ներշնչման համար։ Երկրի վրա նման մանր փոշին կարող է հասնել թոքերի խորքային հատվածներ։ Սակայն այս աշխատանքը մարդկանց վրա մարսյան փոշու ազդեցության փորձարկում չէ․ առողջական վտանգը կախված կլինի ներշնչված քանակից, ազդեցության տևողությունից և մասնիկների հատկություններից։



Արդյունքները կարող են օգնել ընտրելու սկաֆանդրների ու բնակելի մոդուլների նյութերը, կատարելագործելու մաքրման միջոցներն ու օդային ֆիլտրերը։ Հեղինակները շեշտում են, որ Մարսի փոշուն հատուկ ազդեցության սահմանները ճշգրտելու համար անհրաժեշտ են լրացուցիչ լաբորատոր և թունաբանական հետազոտություններ։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/mars-ultrafine-dust</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20664</guid>

            <pubDate>Wed, 28 Oct 2026 10:12:07 +0000</pubDate>

            <title>Ցատկող սարդի մոտ քնի երկու տարբեր վիճակ են հայտնաբերել</title>

            <description><![CDATA[<p>Ավստրալական ցատկող սարդի վարքը ցույց է տվել, որ նրա քունը ներառում է երկու տարբեր վիճակ։ Գիշերային հանգիստը խանգարելուց հետո հաջորդ գիշեր ավելացել են աչքերի շարժումներով ու մկանային կծկումներով ուղեկցվող դրվագները։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/shesht-spider-sleep-cover.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Ցատկող սարդի մոտ քնի երկու տարբեր վիճակ են հայտնաբերել]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Բոննի համալսարանը հոկտեմբերի 27-ին հայտնել է միջազգային խմբի հետազոտության մասին, որը հոկտեմբերի 26-ին հրապարակվել է PNAS ամսագրում։ Հեղինակներն ուսումնասիրել են Ավստրալիայում տարածված Portia fimbriata տեսակի ցատկող սարդին, որը որսում է այլ սարդերի։



Լաբորատորիայում կենդանիներին մի քանի օր հետևել են ինֆրակարմիր տեսախցիկներով՝ փոխելով լուսավորությունը։ Հանգստանալիս սարդերը գլխիվայր կախվել են իրենց հյուսած մետաքսե հարթակի տակ։ Շուրջօրյա ակտիվության ռիթմը պահպանվել է նաև առանց լույսի ու մթության հերթագայության՝ վկայելով ներքին կենսաբանական կարգավորման մասին։



Երկար անշարժ շրջաններն ընդհատվել են աչքի ցանցաթաղանթների շարժումներով, մկանային կծկումներով ու ոտքերի ծալումներով։ Տասը սարդի դիտարկումներում նման դրվագը միջինում տևել է մոտ 83 վայրկյան։ Հեղինակներն այն համեմատում են ողնաշարավորների՝ աչքերի արագ շարժումներով ուղեկցվող REM քնի հետ։



Քունը տարբերակելու համար ստուգել են նաև ձայնին արձագանքը։ Արթուն սարդերի համեմատ՝ հանգստացողներն ավելի դանդաղ են արձագանքել։ REM-ին նման վիճակում գտնվող տասը սարդից չորսն ընդհանրապես չեն արձագանքել տասը վայրկյան տևող ազդակին, մինչդեռ արթուն վիճակում արձագանքել են։



Մեկ այլ փորձով գիշերային հանգիստը խանգարել են պտղաճանճերի օգնությամբ։ Տասներեք սարդի վերլուծելի տեսագրությունները ցույց են տվել, որ հաջորդ գիշեր REM-ին նման դրվագների թիվը միջինում աճել է մոտ 65 տոկոսով։ Սա համապատասխանում է կորցրած քունը հետագայում լրացնելու երևույթին։



Հետազոտողները, սակայն, չեն գրանցել ուղեղի էլեկտրական ակտիվությունը։ Արդյունքը հիմնված է վարքային նշանների վրա և չի ապացուցում, որ սարդերը երազներ են տեսնում կամ նրանց քնի մեխանիզմը նույնն է, ինչ մարդունը։ Տվյալները ստացվել են մեկ տեսակից՝ լաբորատոր պայմաններում։



Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս քնի փուլերն ուսումնասիրել նաև ողնաշարավորներից շատ հեռու գտնվող կենդանիների մոտ։ Հետագա հետազոտությունները պետք է պարզեն այդ վիճակների նյարդային հիմքը և ցույց տան, թե որքանով են լաբորատոր դիտարկումները համապատասխանում բնության մեջ սարդերի քնին։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/spider-sleep-stages</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
        
        <item>

            <guid isPermaLink="false">https://shesht.am/?p=20618</guid>

            <pubDate>Mon, 26 Oct 2026 12:06:12 +0000</pubDate>

            <title>Պարտադիր կրթության լրացուցիչ տարին կապել են դեմենցիայի ավելի քիչ դեպքերի հետ</title>

            <description><![CDATA[<p>Բրիտանիայում դպրոցից հեռանալու նվազագույն տարիքը 15-ից 16 բարձրացրած բարեփոխման ազդեցությունը տեսանելի է եղել տասնամյակներ անց։ Նոր ուսումնասիրության համաձայն՝ լրացուցիչ կրթությունը նվազեցրել է Ալցհայմերի հիվանդության և հարակից դեմենցիաների ախտորոշումների հավանականությունը, սակայն ազդեցության ճշգրիտ չափը դեռ անորոշ է։</p>
]]></description>

            
                <media:content
                    url="https://shesht.am/wp-content/uploads/2026/10/school-dementia-20261026.jpg"
                                            type="image/jpeg"
                                        expression="full"
                >

                    <media:description type="plain"><![CDATA[Պարտադիր կրթության լրացուցիչ տարին կապել են դեմենցիայի ավելի քիչ դեպքերի հետ]]></media:description>

                </media:content>

            
            <content:encoded><![CDATA[
Հարավային Կալիֆոռնիայի, Վիսկոնսին–Մեդիսոնի և Միչիգանի համալսարանների հետազոտողները գնահատել են Անգլիայում, Շոտլանդիայում և Ուելսում 1972 թվականին ընդունված դպրոցական բարեփոխման երկարաժամկետ ազդեցությունը։ Աշխատանքը հոկտեմբերի 23-ին հրապարակվել է PNAS հանդեսում։ Նույն օրը արդյունքների և դրանց սահմանափակումների մասին հաղորդել է նաև Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանը։



Բարեփոխումն անսովոր հնարավորություն է տվել տարանջատելու կրթության ազդեցությունն ընտանեկան ու սոցիալական գործոններից։ 1957 թվականի սեպտեմբերի 1-ին և դրանից հետո ծնվածները պարտավոր էին դպրոցում մնալ առնվազն մինչև 16 տարեկանը, մինչդեռ ավելի վաղ ծնվածները կարող էին հեռանալ 15-ում։ Հետազոտողները համեմատել են այդ շեմի երկու կողմերում ծնված մարդկանց։



Օրենքի փոփոխությունը մինչև 16 տարեկանը դպրոցում մնացածների մասնաբաժինն ավելացրել է մոտ 14 տոկոսային կետով։ Թիմն օգտագործել է UK Biobank-ի տվյալները, այդ թվում՝ ավելի քան 100 հազար մասնակից ընդգրկող համեմատություններ։ Դեմենցիայի ախտորոշումները որոշվել են հիվանդանոցային գրանցումների, մահվան մատյանների և մասնակիցների հաղորդած բժշկական պատմության հիման վրա։



Մինչև 2022 թվականի դեկտեմբերը հավաքված տվյալներում բարեփոխման ազդեցության տակ հայտնված խմբի մոտ դեմենցիայի կուտակային հաճախականությունն ավելի ցածր է եղել։ Շեմի շուրջ համեմատությամբ տարբերությունը կազմել է մոտ 0,2 տոկոսային կետ։ Հեղինակների գնահատմամբ՝ այս կառուցվածքը պատճառահետևանքային կապի օգտին ավելի ուժեղ ապացույց է տալիս, քան պարզապես տարբեր կրթություն ունեցող մարդկանց համեմատությունը։



Սակայն սա չի նշանակում, որ յուրաքանչյուր լրացուցիչ ուսումնական տարի բոլորի համար նույն չափով է նվազեցնում ռիսկը։ Մեկ տարվա կրթության ազդեցությունը գնահատող առանձին հաշվարկները լայն անորոշության միջակայքեր են տվել։ Հեղինակներն ընդգծում են, որ վստահորեն գնահատում են ազդեցության ուղղությունը, իսկ ճշգրիտ չափը որոշելու համար դեպքերը դեռ քիչ են։



Կրթությունը կարող էր ազդել հետագա աշխատանքի, եկամտի, մտավոր ակտիվության և առողջական պայմանների միջոցով։ Բարեփոխման ենթարկվածների շրջանում ուսումնասիրությունը նաև արձանագրել է եկամտի աճ և ինսուլտի կամ սրտամկանի ինֆարկտի ավելի քիչ դեպքեր։ Սակայն տվյալները թույլ չեն տալիս որոշել՝ այս ուղիներից որն է բացատրում դեմենցիայի նվազումը։



Արդյունքները վերաբերում են կոնկրետ բրիտանական բարեփոխմանը և դրա ազդեցությունը կրած մարդկանց։ UK Biobank-ի մասնակիցները միջինում ավելի առողջ ու բարեկեցիկ են, քան ընդհանուր բնակչությունը, իսկ ուսումնասիրված սերունդները դեռ համեմատաբար երիտասարդ են. բարեփոխման առաջին սերունդը 2022-ին մոտ 65 տարեկան էր։ Հետագա դիտարկումները պետք է ցույց տան՝ տարբերությունը պահպանվո՞ւմ է ավելի մեծ տարիքում։
]]></content:encoded>

            <link>https://shesht.am/science/schooling-dementia</link>

            <author>info@shesht.am (Շեշտ.am (shesht.am))</author>

        </item>

    
</channel>

</rss>