Սթոունհենջից մի քանի կիլոմետր հեռավորությամբ նեոլիթյան դարաշրջանի հորեր են հայտնաբերվել

Մեծ Բրիտանիայի Բրեդֆորդի համալսարանի հնագետները հայտարարել են հանրահայտ Սթոունհենջից 3 կմ հեռավորության վրա գտնվող Դարինգթոն Ուուլս բնակավայրի մոտ նեոլիթի դարաշրջանի խոշոր հուշարձանի բացահայտման մասին:

Հայտնաբերվել են նեոլիթյան 20 հանքահորեր, որոնք թվագրվում են մ.թ.ա. մոտ 2500-ական թվականներով և տարածվում են Դարինգթոնի (Դարինգթոն Ուոլս, նեոլիթյան հենջ) և Վուդհենջի (փայտե շրջան) պատերի շուրջը: Ավելի քան 4 հազար տարի առաջ մարդիկ, ովքեր կառուցել են Սթոունհենջը, նաև փորել են մի շարք գլաններ՝ ձևավորելով շուրջ 2 կմ տրամածգով շրջան:

Ըստ ամենայնի՝ այդ հորերը «տիեզերագիտական նշանակություն» ունեն. գծանշվել են սահմաններ, որոնց ներսում՝ կենտրոնում, տեղակայվել են Դարինգթոն Ուոլսը. կամ ուղղորդել են դեպի այն, կամ՝ պաշտպանել: Յուրաքանչյուր հոր ունեցել է շուրջ 5 մետր խորություն, 10 մետր լայնություն: Ենթադրվում է, որ դրանք կարող են լինել 30-ից ավելին (բոլորի հետազոտությունը ներկայումս անհնար է):

Հետազոտության առաջատար հեղինակներից պրոֆեսոր Վինսենտ Գաֆնին նշել է, որ դա աննախադեպ գտածո է, որն ունի մեծ նշանակություն: Սթոունհենջի և նրա լանդշաֆտի գլխավոր հետազոտողներն ապշել են հայտնաբերված կառույցի չափերից և այն փաստից, որ մինչ օրս չի գտնվել, չնայած որ Սթոունհենջին այդքան մոտ է: Գիտնականի խոսքով՝ հորերի և Դարինգթոնի պատերը եզերող ուրվագծի չափերը յուրահատուկ են: Դա ցույց է տալիս հենջի նշանակություն, հուշարձանային կառուցվածքների բարդությունը, ինչպես նաև նեոլիթյան հասարակության ունակությունն ու ցանկությունը՝ հավատքի տիեզերական համակարգերը վավերագրելու այսպիսի մեթոդներով ու չափերով, որոնք անսպասելի էին:

Մասնագետները նշել են, որ հորերի բացահայտումն առաջին ապացույցն է, որ Բրիտանիայի վաղ շրջանի բնակչությունը հիմնականում ֆերմերային հանրություն է եղել, տիրապետել է ինժեներական հմտությունների. այսպիսի չափերի շինվածք կառուցել հնարավոր էր միայն շինարարության բազմաթիվ փուլեր հաշվի առնելով: Բացի այդ՝ ապշեցնում են պատկերացումն ու ջանքերը, որոնք պահանջվել են այսպիսի հսկայական հորերի համար:

Չնայած նրան, որ Սթոունհենջի շրջակա տարածքն աշխարհում ամենահետազոտվածն է, Դարինգթոնի հորերը, որոնք հազարամյակներ շարունակ բնական ճանապարհով լցվել են ջրով, մշտապես դիտարկվել են որպես սովորական ոչ մեծ լճակներ: Սակայն ժամանակակից տեխնոլոգիաների, հետախուզական գեոֆիզիկայի, գեոռադարների ու մագնիսաչափերի օգնությամբ հայտնաբերվել է դրանց իրական նշանակությունը: Ռադիոածխածնային թվագրմամբ հորային բների հետազոտությունը ցույց է տվել, թե երբ են կառուցվել:

Պրոֆեսոր Գաֆնին հավելել է, որ երևում են երկու զանգվածային հուշարձաններ՝ իրենց տարածքներով: Լոնդոնի համալսարանական քոլեջից Մայքլ Պարկեր Պիրսոնը և այլ հնագետները ենթադրել են, որ, թեև Սթոունհենջն իր քարե կառուցվածքներով մահացածների վայր է եղել, Դարինգթոնն իր փայտե կառուցվածքներով նախատեսված է եղել ողջերի համար:

Ավելի վաղ Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի հետազոտողները պարզել էին, որ Սթոունհենջի ստորգետնյա քարերը բերված են 230 կմ հեռավորության վրա գտնվող Էյմսբերիի քարհանքից:

Էջանիշ

Պատճենել հղումը

Email

Տպել

Twitter

VK

Telegram